ชีวิตนักศึกษาแพทย์ เรียนกัน 6 ปี ในที่สุดก็ฝ่าฟันมาจนถึง 4เดือนสุดท้ายจนได้ (ดีใจแทบคลั่ง)
ในหลักสูตรของปี 6 นี้ ทางคณะฯจะส่ง Extern (คำใช้เรียกนักศึกษาแพทย์ปีสุดท้าย) ออกไปอยู่ต่างจังหวัด โดยจังหวัดที่คณะผมออกไปคือฉะเชิงเทรา และ ปราจีนบุรี เท่าที่จำได้สมัยนั้นโรงพยาบาลที่พวกผมไปได้แก่
1. โรงพยาบาลเมืองฉะเชิงเทรา (รพ.แปดริ้ว)
2. โรงพยาบาลกบินทร์บุรี (เขตจังหวัดปราจีนบุรี)
3. โรงพยาบาลอำเภอแปลงยาว
4. โรงพยาบาลอำเภอสนามชัยเขต
5. โรงพยาบาลอำเภอพนมสารคาม
6. โรงพยาบาลอำเภอศรีมหาโพธิ์

เป็นที่แปลกมากถ้าถามชาวฉะเชิงเทราถามว่าอำเภอเมืองหรือรพ.เมืองไปทางไหน เขาจะทำหน้างงกันทันที! (-_-) แต่ถ้าถามว่าแปดริ้วไปทางไหน หรือรพ.แปดริ้วอยู่ไหน เขาชี้ได้ทันที!!

สองแห่งแรกเป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัด เป็นศูนย์รับ refer ถ้าโรงพยาบาลอำเภอมีคนไข้ที่เกินความสามารถจะดูแล จะ refer เข้ามา ถ้าอะไรเกินความสามารถของรพ.จังหวัดถึงจะส่งเข้ามากทม. โดยมากมากองกันที่รพ.ราชวิถีที่พวกผมนักศึกษาแพทย์รังสิตเรียนกันนั่นเอง

กลุ่ม Extern ผมมี 14 คน ถูกส่งไปประจำแต่ละรพ. ผมเริ่มด้วยการไปอยู่รพ.สนามชัยเขต ไปกัน 2 คน กับเพื่อนอีกคนนึงเป็นเวลา 1 เดือน พอครบเดือนก็มาอยู่รพ.เมืองกับเพื่อนอีกคู่นึงที่ไปอยู่รพ.อำเภอแห่งอื่น แต่ละคู่จะถูกส่งไปไม่ซ้ำรพ.กัน ยกเว้นที่รพ.เมืองจะอยู่กัน 3 - 4 คน ก็แล้วแต่ว่าใครจะถูกส่งไปไหนก่อน
ทำงานที่นี่ได้ประสบการณ์เตรียมความพร้อมที่จะจบออกมาเป็นแพทย์ วัดกันได้เลยว่าพร้อมไม่พร้อม ซึ่งกลุ่มผมโชคดีเพราะเป็นกลุ่มที่ถูกส่งมาต่างจังหวัดเป็นกลุ่มท้ายๆ ทำให้ผ่านแผนกต่างๆมาเกือบหมดแล้ว ตอนนั้นกลุ่มผมผ่าน ศัลยกรรม สูตินรีเวช กุมารเวช และห้องอุบัติเหตุฉุกเฉิน เรียกว่าความรู้พอที่จะเอาตัวรอดแล้วแหละ

ชีวิตที่ย้ายมาจากกทม.ไปต่างจังหวัด ผมไม่กลัวอะไรมาก กลัวอย่างเดียวคือไม่ได้เข้าวัด หนึ่งสัปดาห์ก่อนออกเดินทางเข้า website หาข้อมูลมากมาย ทราบว่าฉะเชิงเทราเป็นเขตการปกครองของสังฆมณฑลจันทบุรี ประมุขคือพระสังฆราชซิลวีโอ สิริพงษ์ จรัสศรี

วัดที่อยู่ใกล้ๆรพ.ที่ผมไป มีเยอะมากคือ
1. วัดนักบุญอันนา สระไม้แดง อำเภอสนามชัยเขต
2. วัดนักบุญอันตน พนมสารคาม
3. วัดเซนต์ปอล แปดริ้ว
4. วัดเซนต์แอนโทนี แปดริ้ว

มีแต่วัดนักบุญอันนาและวัดเซนต์แอนโทนี ที่มีโอกาสได้ไปเยี่ยม
เริ่มจากวัดนักบุญอันนา สระไม้แดงก่อนแล้วกัน เรียกว่าหาตัววัดยากมากกก!!! ผมอยู่ที่รพ.สนามชัยเขต อาศัยถามคนไข้ + เจ้าหน้าที่ในรพ.เอา สุดท้ายก็ตัดสินใจขับรถสุ่มเสี่ยงเข้าไปหาวัด อาศัยจับป้ายหลักๆเอา บางป้ายต้องชะลออ่านว่าซ้ายหรือขวายิ่งขับไปๆ ใจชื้นบ้างถ้าเห็นป้ายวัดนักบุญอันนา ใจแป้ว + กลัวบ้างเหมือนกัน เพราะมันเป็นถนนที่จัดผ่านระหว่างทุ่งกับป่า ป่า 2 ข้างทางเลยทีเดียว กลัวเพราะว่าถ้าเกิดรถเจ๊งขึ้นมาล่ะตายอย่างเดียวกลางป่าด้วยเห้อ... แต่พระก็ช่วยให้ผ่านไปได้ด้วยดี ถึงแม้ว่ายางจะแบนตอนขับกลับถึงรพ.เพราะโดนตะปูทิ่มก็ตามที


เป็นวัดของสังฆมณฑลดูแลโดยคุณพ่อพระสงฆ์พื้นเมือง สมัยนั้นเป็นคุณพ่อองค์เดียวกันที่ดูแลวัดนักบุญอันตน พนมสารคาม คุณพ่อต้องขับรถวิ่งประมาณ 20 กม. เพื่อถวายมิสซาของวัดทั้งสองในวันอาทิตย์ แต่ปัจจุบันนี้ทราบว่ามีคุณพ่อประจำแต่ละวัดแล้ว


View Untitled in a larger map

ขอเรียกกันว่าวัดสวยๆท่ามกลางป่าสงบก็แล้วกัน หลังวัด ซึ่งถ้าเข้ามาในบริเวณวัดจะเจอภาพนี้ก่อน

เอารถมาจอดให้เห็นด้วย ^^ (แต่ที่ถ่ายมันคนละวันเวลากัน)

















เดินอ้อมซ้ายของรูปข้างบนไป...


เดินต่อมาอีกหน่อย...


เห็นแท่นอะไรเล็กๆมั้ยครับ เป็นแท่นรูปนักบุญอันนา ไม่ได้เข้าไปถ่ายใกล้ๆ ซูมกันเองนะครับ
เดินต่อมาอีกหน่อย...หน้าประตู สลักชื่อ
พระสังฆราชลอเรนซ์ เทียนชัย สมานจิต ไว้ว่าท่านเป็นผู้เปิดและเสกวัดแห่งนี้
(ประมุขของสังฆมณฑลจันทบุรีองค์ก่อนหน้า)


เดินมาอีกหน่อย...


มุมไกลสุด...


ในตัววัดเมื่อเข้าจากประตูด้านหน้า


หน้าพระแท่น ด้านซ้ายเป็นรูปน.อันนา ขวาเป็นแม่พระ ^^



มองเข้าหาพระแท่น หันหน้าไปซ้ายมือ


ระฆังวัดอยู่ถัดจากรูปข้างบนนี้


บ้านพักพระสงฆ์ อยู่ถัดจากระฆังวัด


ด้านหลังวัด ไม่มีรั้วครับ มีแต่ป่า มีแต่ต้นไม้ และทุ่งนา



ที่ประทับใจคือมีคนไข้จำผมได้เพราะมาหาที่รพ. พอมาถึงที่วัดเขาทักทายกันเองมากๆ ตอนจบมีให้ผมออกมาแนะนำตัวหน้าวัดด้วย เขินเหมือนกัน ประทับใจครับ เป็นวิถีชุมชนแบบชาวบ้านซึ่งต่างจากที่กรุงเทพชัดเจน ที่วัดไม่มีนักขับไม่มีเครื่องดนตรี แต่ชาวบ้านเขาร้องเพลงสรรเสริญสดุดีพระ ด้วยสุดเสียงสุดกำลังของเขาเลยล่ะ สัมผัสได้ถึงความกะตือรือร้นร้อนรนที่จะพบพระในมิสซา ก็แอบคิดไม่ได้นะ อย่างวัดในกรุงเทพสัตบุรุษก็เยอะ เครื่องดนตรีก็มี แต่ทำไมเสียงขับร้องมันถึงเบากันจัง ถ้าเป็นเพราะความอายก็ว่าไป แต่ถ้ามันบ่งถึงความศรัทธาที่แผ่วเบาไปตามเสียงร้องสรรเสริญก็แย่หน่อย ... นะ

ปล.
ส่วนวัดเซนต์แอนโทนีแปดริ้ว เป็นส่วนของสังฆมณฑลกรุงเทพ รอยแบ่งอยู่ที่สะพานข้ามคลองที่เป็นแขนงของแม่น้ำบางปะกง ไม่เอามาลงนะครับเพราะไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไหร่ เป็นวัดที่อยู่ในโรงเรียนเซนต์แอนโทนีแปดริ้สซึงอยู่หลังโรงเรียนเซนต์หลุยส์แปดริ้ว คนพื้นที่เขาจะรู้จักกันดีว่าอยู่ "เลยสะพานซอยรวมแพทย์"